Bakio, gure udarako paradisu handia, basamortu erdian dagoen ur-jauzia. Udaro elkar batzen gaituen herria eta udaro momentu desberdinak bizitzearen aukera ematen digun herria. Herri txiki baina handia aldi berean, bere xarma baduena. Gaur udarako lagunei buruz gatoz idaztera. Udarako eta ez hain udarako diren lagunei buruz. Askotan, hilabeteak egon arren elkar ikusi gabe, berriro ere batzean atzo bertan ikusi ginela emoten dau. Denbora aurrera doa danontzat, guretzat izan ezik.
Etapa polit batean elkartu ginen eta egun hartatik famili handi baten antzerakoak gara. Udaro hondartzan igarotzen ditugu goiz eta arratalde guztiak eta gauak nola ez parrandan, jairik- jai. Nahiz eta bizitzak erakutsi bere alde txarretako bat, irribarre egiten ere erakutsi digu, udako egunetaz gozatzen eta behar dugunean zuzen eta trinko egoten.
Tontoarena egiten lagunik txoroenak gara, beti dakigu bestearen irribarre bat ateratzen. Baina elkar laguntzen ere badakigu. Beti gaude ondokoa laguntzeko prest, eguneko ia 24 orduetan eta hori eskertzen da. Inoiz baino lotuago gaude, denok betetzen dugu ezinbesteko papera eta bat faltan egonez gero asko igartzen da bere hutsunea. Bakoitzak bere bizitza izan arren, elkartasunean bat garelako.
Lagun artean egotea baino hoberik ez dagoelako.
AUPA BAKIOTXAT eta gora irrien lagunak , katxiporreta!
Hona hemen elkarrekin bizitako uneetako batzuk, oraindik horrelako milaka momentu geratzen zaizkigulako elkarrekin, denak ahaztezinak.
Plazer hutsa da zuen alboan udarak eta neguak igarotzea.
Beskarkada handi bat, laister elkartuko garelakoan.
Itsaso Artetxebarria
Mirene Gonzalez
No hay comentarios:
Publicar un comentario